fantasy/20110315_miss_dibbs.jpg

Miss Dibbs

Een holle weg nabij Hulsberg, in het diepe zuiden van Limburg. Het lijkt alsof je in een buis loopt. Links en rechts buigt de berm omhoog, boven je hoofd schijnt het waterige lentezonnetje door de takken van de fruitbomen die langs de weg groeien. Het ritselt. Links en rechts. Als je je waagt op zulke duistere locaties, heb je eigenlijk een goede zaklamp nodig om in spleten en verborgen gaten te schijnen. Hier wonen kleine wezens.

Miss Dibbs is zo'n klein wezen. Ze verbergt haar felblauw gevlekte gezicht onder haar parasol - de zon zal nooit doordringen binnen haar wereldje, maar ze wordt niet graag gezien. Ze spreekt niet veel. En zal nooit haar mening uiten tegenover iemand 'van buiten'. Pas als je haar heel goed kent leer je het verschil te zien tussen haar echte glimlach, en de glimlach die ze laat zien als je haar gekwetst hebt. In huiselijke kring zal ze haar gal spuwen, terwijl je in je onschuld niet eens in de gaten hebt dat je iets verkeerds hebt gezegd...