fantasy/20110306_imuhagh.jpg

Karh Imuhagh

Medogenloze eenzaamheid. Zandrimpelingen die overgaan in een gelooid gezicht. Ogen dichtgeknepen tegen de alomtegenwoordige allesdoorzengende vuurbol aan de hemel. Schuilend in de schaduw van zijn kameel overpeinst Karh de eindeloosheid van de zandheuvels die voor hem liggen. En achter hem. Vannacht zal de hemel vol sterren zijn, de kou scherp op zijn huid, poŽzie in zijn hart. En niemand om het mee te delen. Wat is een gedicht zonder lezer? Een lied zonder toehoorder? Karh Imuhagh is een roepende in de woestijn...

lees meer