dagboek/2018/20180520.jpg
20 mei 2018

De jongen deed zijn best om niet te laten merken hoe hij schrok. 'Wat is dat?', zei hij, en wees van een veilige afstand naar het insect dat hij was tegengekomen bij het poten van zijn aardappel. Ik deed mijn best niet te laten merken hoe ik griezelde van zijn vondst. 'Wow! Wat een bijzonder dier! Ik denk dat de larve is van een kever!' Het woord emelt kwam zomaar in mijn hoofd op. Ja, emelt, die naam paste wel bij dit enorme, vochtig glanzende, vadsige dier met zijn half doorschijnende achterlichaam. 'Kijk,' zei ik, 'ik zorg dat hij weer veilig onder de aarde zit, zodat hij niet uitdroogt of wordt opgegeten door een hongerige vogel.' Het bleek geen emelt te zijn, maar een engerling. De larve van een meikever, die weilanden vernietigt door de wortels van het gras op te eten. Ik heb mijn bijdrage aan het behoud van insectendiversiteit weer geleverd. Engerling. Die naam past nog beter...