dagboek/2018/20180315.jpg
15 maart 2018

Ze probeerde niet naar het gezicht van de jongen met de gapende mond te staren, maar dat lukte haar niet; zo'n grote holte, als de opening van een grot, waardoor je recht in zijn hoofd kon kijken. Het was fascinerend op een merkwaardige, onaangename manier...Ze keek naar hem, maar zag alleen de openhangende mond. Het was absurd, werkelijk bespottelijk, maar de verleiding was groot om er iets in te stoppen: stukken papier misschien, kleine gummetjes, wat dan ook, als die gapende holte maar werd opgevuld...

Uit: De goede echtgenoot van de Zebra Drive, door Alexander McCall Smith